خدایا وجودم در برکه ایی از جهالت خفته است ، بارانی از رحمت ات را در آن بباران و راه را برای حرکت به سوی دریای هدایتت بازکن .
برکه ایی خفته
ژوئن 18, 2008 بدست ایمان
ارسال شده در نجوا | برچسبدار ايمان, بهانه ايی برای بودن | ۱ دیدگاه
یک پاسخ
يك پاسخ برايش بگذاريد
برگهها
-
توجهات تازه
- اما ثانیه های خندان به دنبال هم …
- ایمانی دیگر اما …
- بودن
- عادت
- قدرت اهدافم
- چگونه خویش را ثابت می کنی …
- یک لحظه به یاد ماندنی …
- ترس ، اثر ، تاثیر
- غزه محک انسانیت جهان
- کمک …
- هادی ساعی
- آنها راه را از انتها به ابتدا طی می کنند
- این روز ها بسیار سیگار می کشم
- تو را درک می کنم
- زیاد همراه عرف جامعه ات نباش (2)
مقوله ها
-
نگاه های بر وبلاگ نشسته
- احمد مقدسی / طراح گرافیک on مسیحا برزگر :
- مهسا on رسواترین معجزه
- عین - الف on برکه ایی خفته
- ارزو نیکی on مسیحا برزگر :
- adel on من آفریدم .
-
نگاه ها
- 463 نگاه
-
برترین مطالب
- هیچ کدام
-
بیشترین کلیک شدهها
- هیچ کدام
دستهها
دستهها
دستهها
دستهها
دستهها
دستهها
دستهها
دستهها
بایگانی
اطلاعات
درود برشما که چراغی از خانه ایمان را روشن نگه می دارید.
————————–
>> با سپاس از استاد عین – الف
بنویس ، بنویس این صحیفه را
بنویس که لقمه ایی آماده و بس لذیذ و گوارا ست برای گرسنه وجودان و تشنه فکرانی همچون من
بنویس که زکات ِ تجربه ی عمرت است .
بنویس که مدرسه های خیریه سازان را مکملی خواهد بود .
.
.
همانند آتشکی که یک رهگذر در جنگل به پا می کند و بعد از گذری، زبانه هایش جنگل را می بلعد ،
روزی کورسوهای روشنایی به هم میرسن ، در هم تافته می شون و زمین را از جنگل محو می کنند ،
روزی که زمین خود می درخشد و دیگر نیازی به خورشید نمی بیند .
شعله ی ایمانت را روشن نگه دار، پیوسته مراقبش باش ای غریبه
که در سیاهی شب ، واسطه ی دوستی ما خواهد شد .
————————–